NNM: Hunter Complex – Dead Calm And Zero Degrees

NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.

Hunter Complex – Dead Calm And Zero Degrees (lp, Burning Witches Records / The State51 Conspiracy)
Muzikant Lars Meijer weet ons land al sinds 1994 te voorzien van uiteenlopende elektronische muziek middels diverse incarnaties als Larz, Living Ornament, Psychon, Psychon Troopers en Petrified Host. In 2008 is daar zijn geweldige synthesizerproject Hunter Complex bij gekomen. Tevens is hij één van de oprichters van het innovatieve label Narrominded, waarop naast veel eigen werken ook andere klasse artiesten te vinden zijn. Ik kan je van harte aanraden om eens door hun catalogus te grasduinen. Kortom, een artiest met vele interessante gezichten.

Hunter Complex is duidelijk anders dan zijn voorgaande projecten en opereert op internationaal niveau. Simpel gezegd maakt hij synthesizermuziek die zo uit de jaren 80 weggelopen lijkt en dat ook op vintage instrumenten. Dat vervlecht hij met synthwave, Italo disco, synthpop en electro. Het levert tot nu toe naast een handjevol mini’s de albums Hunter Complex (2010), Heat (2013) en na lang wachten ook Open Sea (2019) op. Stuk voor stuk de moeite waard en voer voor de melancholici en nostalgische mensen onder ons. De eerste twee worden nog op het eigen Narrominded uitgegeven en bevatten nog zang, maar de laatst genoemde wordt uitgebracht op het Britse Death Waltz Originals en is volledig instrumentaal. Die internationale erkenning is overigens meer dan terecht, want het is echt van grootse klasse wat Lars Meijer hier laat horen. Alleen, mag ik dat zeg-On?, blijft het jammer dat hij voor enkel vinyl kiest. De muziek mag dan wel gerelateerd zijn aan de jaren 80, ik en de rest van de wereld niet per se meer.

Nu is Hunter Complex al na een goed jaar terug met het album Dead Calm And Zero Degrees, dat uitgebracht is op Burning Witches Records, wederom uit Engeland en weer op lp. Maar ja, wat wil je met zo’n labelnaam?! Dat het album er zo snel is, komt door het feit dat de opnames uit dezelfde tijd stammen als de voorganger met een gelijke thematiek en DNA, waardoor je deze derhalve mag zien als de zusterplaat. Opnieuw duikt hij met zijn synthesizermuziek diep de jaren 80 in, waarbij je echt geen herhaling van zetten voorgeschoteld krijgt. Ja,tenzij het prettig nostalgische gevoel dat zou zijn, want je wordt op heerlijke wijze naar memory lane geduwd waar naast puzzels maken onder de kerstboom ook Beverly Hills Cop, Miami Vice, Ghostbusters en Seinfeld de revue passeren. Dat laatste mede door de soms overvette baspartijen die de muziek opleukt. Verder roept het associaties op met Jean-Michel Jarre, Jan Hammer, OMD, John Carpenter, New Order, Brian Eno en Kraftwerk, maar weet Hunter Complex er verleidelijke, meeslepende en uiterst eigenzinnige muziek van te maken. Daarbij komt hij ook meermaals filmisch uit de hoek, wat mede door de suggestieve zang komt. Bij de vorige waarschuwde ik nog dat het verslavend goed was, maar eenmaal gegrepen door deze is er geen redden meer aan, met dikwijls kippenvel bovendien. Maar blijf kalm en geniet er gewoon van! Het is het allerbeste Hunter Compex album tot nu toe!

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.