NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Thistle Sifter – Forever The Optimist (cd, FREIA Music / Dutch Music Works / Creative Eclipse PR)
Ik heb altijd gezegd dat de categorie NNM nooit helemaal begrensd is. De Britse muzikant Pete Barnes opereert tegenwoordig vanuit Utrecht en werkt daarbij ook met diverse Nederlandse artiesten samen, dus die past hier prima. In 2020 raakte hij na een ernstig fietsongeluk ontredderd en werd zijn project Thistle Sifter een platform om zijn persoonlijke worstelingen en emoties te uiten. Dat leverde al de twee sterke albums A Spectral Moon (2022) en Circles (2024) op. Hierop laat hij een serene mix horen van post-rock met ambient, filmische elementen en een vleugje prog rock. Hij richt hij zich daar op zijn strijd met gezondheid, acceptatie en het loslaten van het verleden. Daardoor is de muziek ook intiem en invoelbaar, maar hij weet het ook te vertalen naar met melancholie geladen schoonheid.
Nu is hij terug met het album Forever The Optimist. Hierop verlaat Pete Barnes (gitaar, synthesizers) de thematiek van zijn vorige albums en behandelen de acht composities thema’s als landgebruik, dierenrechten, kobaltwinning in Congo, klimaatverandering, neoliberalisme en de medeplichtigheid van de media aan genocide. Elk nummer op het album wordt vergezeld door thematische beelden. Hij wordt hier geholpen door Mark Tersteeg (strijkarrangementen), Koen Klarenbeek (drums, percussie), Marta Jiménez Ramírez (cello), Maria Garcia (altviool), Damián Cabedo Vicente (viool), Begoña Hernández Gallardo (viool), Nils Breunese (gitaar), Tom Broshuis (gitaar) en Nici Metselaar (artwork). Live is de bezetting kleiner en net wat anders, maar dat terzijde. De muziek houdt weer ergens het midden tussen de genoemde genres, waarbij de synthesizer ambiance wat vaker naar boven komt drijven. Wat de muziek onderscheidt van diverse andere bands, is de toevoeging van de strijkinstrumenten. Deze accentueren de emotionele aspecten en geven de muziek een melancholische glans. Hoewel alles instrumentaal is, op enkele samples na, is de muziek expressief en weet verhalen en emoties op knappe wijze over te brengen. Ter vergelijk moet je het ergens zoeken tussen Sigur Rós, 65daysofstatic, Solkyri, Hammock, Mogwai en Tomorrow We Sail. Ze brengen hier prachtig vormgegeven klanklandschappen, die intens, dromerig en troostvol zijn en bovenal van een ongekende schoonheid en kracht zijn.