NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
The Bullfight – 81 Bedford St. (cd/lp+poster, Brandy Alexander Recordings / Sonic Rendezvous)
Vorig jaar, maar tevens dit was de eerste NNM recensie van het geweldige Rotterdamse collectief The Bullfight. Deze is gecentreerd rond zanger en tekstschrijver Nick Verhoeven en muziekschrijver Thomas van der Vliet (gitaar, piano, synthesizer, samples), tevens labeleigenaar van Brandy Alexander Recordings. Inmiddels zijn ze ruim 20 jaar onderweg en de sleet zit er bepaald nog niet op. Sterker nog, ze lijken nog steeds te groeien en hun projecten pakken ook groter en grootser uit. De muziek, die zich op eigenzinnige wijze altijd ergens tussen dark cabaret, pop noire en donkere folk ophoudt, weet keer op keer een diepe indruk te maken. Muziek die ook ver buiten onze landgrenzen succes zal kunnen hebben, zij het dat ze zichzelf blijven met hun bescheiden, eigenzinnige, innovatieve, ambitieuze en esthetisch maar avontuurlijke aanpak. Ze belanden ook nog wel eens in mijn jaarlijstje. De groep mag altijd wel rekenen op een keur aan uitstekende (gast)muzikanten.
Dat is niet anders op hun nieuwe album 81 Bedford St., hun tweede van dit jaar dus. Het is de soundtrack voor de gelijknamige film van regisseur Schaindel Furry, die in 2026 in première zal gaan. Nu ben ik normaal niet per se van de soundtracks, zeker niet als ik de film niet gezien heb. Dat hier uitzonderingen op zijn bewijst The Bullfight wel. De band wordt hier gecompleteerd door Daisy Cools (zang), Conrad Freling (banjo, orgel), Ludo de Goeie (viool, accordeon), André van den Hoek (drums, percussie), Eddie Kuijpers (bas, contrabas), Tim Moerkerken (Rhodes, synthesizer, piano), Esther Vroegindeweij (viool) en Dick Ronteltap (saxofoon). De tien muzikanten brengen hier in een goede 41 minuten 10 songs, die ook zonder beeld huizenhoog overeind staan en derhalve als een “gewoon” studioalbum gezien mag worden. Net als bijvoorbeeld het murder ballads album Egg & Marrowbone (2019) dat met een kunstboek geleverd wordt of het spoken word album Some Divine Gift (2022), met gasten als Henry Rollins, Spinvis, Barry Hay, David Boulter en Alex Roeka, plus het vorig jaar verschenen dubbelalbum met boek Amon, Demon / Het Interview, pakken ze hier ook weer uit met een cd en een lp met een filmposter. Tevens sluit de poëtische mix van dark cabaret, pop noir, murder ballads, Americana en folk wel aan op die werken. Qua compositie en schoonheid weten ze zichzelf te overtreffen. De balans tussen donker en licht weten ze goed te gebruiken; neem alleen het fraaie contrast tussen de melancholische, zware zang van Nick en de narcotiserende, etherische zang Daisy. Het is dikwijls werkelijk, ondanks dat het gitzwart kan zijn, verpletterend mooi. Echt met enige regelmaat krijg ik bergen kippenvel. Het gaat echt van hoogtepunt naar hoogtepunt. Ze halen hier het beste naar boven van Nick Cave & The Bad Seeds of diens werk met Warren Ellis plus Tindersticks, Anywhen, The Doomed Bird Of Providence en Portishead, gestoken in een David Lynch-achtige productie. Als de film al half zo mooi is als dit album, dan moet het een geweldige zijn. The Bullfight heeft een intens, meeslepend en betoverend meesterwerk afgeleverd.
P.S.: Bestellen kan via de website van The Bullfight. Er is ook een LP versie beschikbaar.