NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Tessa Rose Jackson – The Lighthouse (cd, Tiny Tiger Records)
Ik leer de Amsterdamse singer-songwriter, arrangeur, producer, multi-instrumentalist, grafisch vormgever en beeldend kunstenaar (TJR Illustration) Tessa Rose Jackson kennen door haar ietwat lastig te googelen project Someone. Ze heeft hiermee inmiddels de albums Orbit II (2019), Shapeshifter (2021) en Owls (2023) uitgebracht. Doorgaans brengt ze sterk melancholische, sober aangeklede muziek, die dromerig is en tot de verbeelding weet te spreken. Ook heeft ze in 2013 onder haar eigen naam al het album Songs From) The Sandbox het licht laten zien, waarop ze nog een wat luidere indierock sound laat horen. Toch zit daar ook al een hint naar de meer folk getinte muziek van later in, hoewel ze met de laatste van Someone meer de elektronische koers is opgegaan. Wel weer met een schitterend resultaat als gevolg.
Dat laatste mag je ook gerust stellen over haar nieuwe album The Lighthouse, waarbij ze voor de tweede keer onder haar eigen naam naar buiten treedt. Tessa Rose Jackson (zang, gitaar) mag hier rekenen op Darius Timmer (keyboard, zang), Dan Huijser (drums), Kevin van Morsel (gitaar) en Dave Wismeijer (bas) plus gastbijdragen op strijkinstrumenten, gitaar, zang, fluit, saxofoon, drums, synthesizer en productie. Ze blijft qua geluid dichtbij Someone, maar er zit hier duidelijk een intiemere en meer persoonlijke touch doorheen. De 12 songs die hier in ruim 52 minuten de revue passeren zijn album net zozeer een ode aan de dood als een ode aan het leven en bevinden zich weer ergens in de indie folk-hoek. De nummers zijn geschreven in een ouderlijk huis in Frankrijk, gelegen naast een prachtig spookachtig kerkhof. Nu zat er op haar laatste album als Someone al een Twin Peaks-achtig sfeertje doorheen, nu is dat op fluweelzachte wijze nog eens overgoten met pure magie. De tijdloze, diepgravende muziek stemt melancholisch, zet aan tot denken en dromen en zorgt voor troost. Maar buiten dat alles is het weer een weergaloos prachtalbum geworden, dat je als een warme deken omhult.