NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Nona – Letters To My Habbits (cd, V2)
Ik belicht in de NNM (Nieuwe Nederlandse Muziek)-rubriek dikwijls de meer alternatieve Nederlandse artiesten, maar ik heb ook echt wel een zwak voor de betere popmuziek. Nu was de naam van de Brabantse muzikante Nona, voluit Nona van der Wansem, volslagen onbekend voor mij. Toch heeft deze popmuzikante met soul- en funkinvloeden, die je wellicht toch ergens tussen Adele en Amy Winehouse mag plaatsen, al de twee albums Nona (2019) en No Tears In My Champagne (2022) uitgebracht. Maar zoals het gaat met muziek en logaritmes, komt hetgeen je meer ligt toch vaker op je pad. Daarbij wil ik echt voor alle duidelijkheid niks afdoen aan popmuziek, want voor elke bui, sfeer dan wel emotie past de ene muziek gewoonweg beter dan de andere.
Dat gezegd hebbende…ik was echt totaal van mijn stuk toen Nona haar nummer “This Is All I’ll Be” live zong. Geen excuus voor nodig, al was de recente dood van mijn moeder wel iets wat door mijn hoofd schoot; ik ben wees, dat is alles wat ik ben. Nee, meer natuurlijk, maar muziek is soms ook iets even te zwelgen in verdriet of zelfmedelijden; ook om af te reageren, maar dat is hier dan weer minder van toepassing. Nee op het nieuwe album Letters To My Habits is het genoemde nummer echt wel het absolute hoogtepunt. Daarnaast manoeuvreert deze ex-student van de Herman Brood academie zich soepel tussen pop, soul, blues en jazz; soms met een MoTown touch ook. Niet alles raakt me evenveel, maar ze beschikt echt over een prachtige zangstem en haar songs worden sfeervol en fraai omlijst. Een nummer als “What A Way To Day” zou perfect passen bij een nieuwe James Bond-film met dezelfde titel. Nona levert hier echt een smaakvol album af, dat ook de meer melancholische popliefhebber wel zal aanspreken.