NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Martin Kuiper – Prison Of Modesty (cd, Behind The Music)
Martin Kuiper is wat je met recht noemt een laatbloeier. Niet wat betreft zijn liefde voor muziek, maar wel met het maken dan wel uitbrengen ervan; toch zijn veel nummers ook al over de afgelopen 30 jaar geschreven. Zo debuteert hij op zijn 49ste met het fraaie album To Feel Is To Believe (2024). Hij weet hierop zijn emoties, ziel en zaligheid zo mooi muzikaal te omlijsten en er mede dankzij zijn fijne zangstem er een meeslepend en tijdloos geheel mee te smeden, dat je gerust van een droomdebuut mag spreken. Een jaar later is er een epee getiteld Dreaming Of A Sea Of Time, dat op iets melancholischer wijze aanhaakt op het debuut.
Nu presenteert hij zijn volgende album Prison Of Modesty, een titel die slaat op zijn jeugd. Hij zat vol ideeën en ambitie, maar dat werd niet gevoed door zijn verder liefdevolle ouders. Dus dan wordt je onbewust ommuurd. Nu ik de muziek van Martin ken, weet ik dat hij dat wel heeft weten te doorbreken. Wel lagen er dus al jaren nummers, die nog even ingekleurd en afgemaakt moesten worden. Dit nieuwe album bevat 10 nieuwe tracks, die duidelijk geworteld zijn in de jaren 90; de tijd van de indierock maar ook grunge. Omdat Martin dit nu naar buiten brengt, klinkt het zo hedendaags maar met een gloedvol ouder vernis. Doorleefde songs over allerlei alledaagse onderwerpen en minder gangbare gedachten. Martin (zang) werkt weer samen met Erik Neimeijer (elektrische gitaar, zang) van Lorrainville en Bökker en Jim Zwinselman (elektrische gitaar) van Bökkers en RUV. Daarnaast zijn het Henk Wesselink (bas) en Ymte Koekkoek (drums), beide van Money & The Man, die heir aanschuiven. Het is duidelijk meer een rock georiënteerd album geworden en wat harder je wellicht van hem gewend bent, maar hij vindt hier op zijn eigengereide wijze zijn weg. Het kan best zijn dat je associaties hoort met Nirvana, The Beach Boys, Dinosaur Jr., The Beatles, E.L.O., Sugar of wellicht Oasis, maar niets pas helemaal. Daarvoor is het te origineel ingevuld en persoonlijk. Het is geweldige, sterk opgebouwde muziek, waarbij ik me enkel nog afvraag wat er nog meer voor interessants op de plank ligt. Een bevrijdend prachtalbum!