NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Long Fling – Long Fling (cd, Long Fling)
Vroeger had je meer en betere Belgische dan Nederlandse speciaal bieren, maar dat is in korte tijd compleet omgedraaid; niet dat de Belgische minder smaken hoor. De ene na de andere kleine en grotere brouwerij schoten hier uit de grond. Daarmee hebben we onze zuiderburen ver achter ons gelaten. Hetzelfde is op een gegeven moment, ergens in de afgelopen 10 à 20 jaar, gebeurd met de muziek. Keken we nog wel eens met enige jaloezie naar de muziek van daar, nu hoef je enkel maar goed om je heen te kijken of je stuit wel weer op een sterke nieuwe Nederlandse band. Een deel schopt het zelfs tot labels over de grens. Dat laatste is eveneens het leuke Amsterdamse Personal Trainer overkomen, dat het van lanceerlabel Subroutine uiteindelijk tot Bella Union heeft geschopt. Ook Pip Blom maakte daar ooit deel van uit, maar die doet het met de naar haar vernoemde band ook goed op het Londense Heavenly label. Nu slaan Willem Smit (Canshaker Pi, Palio Superspeed Donkey) uit (nog steeds) Personal Trainer en Pip Blom (zonder band) de muzikale handen ineen als Long Fling. Qua liefde deden deze lange scharrels dat al eerder.
Ze hebben hun gelijknamige debuut, de onverwachte muzikale baby, nu in eigen beheer uitgebracht; dus driemaal Long Fling op een rij. Driemaal is scheepsrecht en inderdaad is alles hier raak. In 10 songs van samen zo’n 31 minuten brengen. De songs hebben ze over de jaren heen opgenomen, meer voor de lol en nu toch serieus als een heus album naast elkaar. Het is soms ontwapenend eerlijk en open, maar dat past wel bij de spontaan overkomende muziek, die qua teksten ook wel eens iets heeft van een dronken avond uit met alles onverwachte dingen van dien. De ongepolijste muziek schuurt en is lekker venijnig, al kunnen ze soms ook eens heel laidback uit de hoek komen. Het is hoe dan ook altijd lekker droog doch opzwepend, waar de sterke samenzang ook zeker aan bijdraagt. Hoewel het album een mooi geheel vormt, willen ze nog best wel eens plotseling met bijzondere elementen, andere percussie, beats of zelfs Oosters getine klanken, links of rechtsaf slaan; Het geheel zit ergens tussen noise, pop, post-punk, indierock en lo-fi, waarmee ze flink roeren in het verleden en daar toch fris en nieuw uitkomen. Ze hebben weliswaar een geheel eigen sound in huis, maar om een idee te krijgen moet je het ergens zoeken tussen The Moldy Peaches, Joy Division, Dry Cleaning, Library Card, The Clash, Talking Heads, Pavement en natuurlijk hun eigen bands. Wellicht is zelf luisteren toch een beter idee. Leveren ze stiekem plots een topalbum af!