NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Glice – ENVOI (cd, Glove Compartment/ Subroutine / Konkurrent)
Doorgaans betrap je het Subroutine label niet vaak op elektronische of uiterst experimentele releases, maar veelal echt onderscheidende gitaarbands. Maar ga je in hun handschoenenvak kijken, dan vind je daar net als in je eigen auto ook bijzondere zaken. Ze hebben in 2007 al het zaadje geplant voor het sublabel Glove Compartment, maar het duurde tot de pandemie eer het helemaal tot bloei kwam. Het sublabel beweegt zich in die ruimte; flexibel, kleinschalig en gedreven door de artiest. Releases verschijnen op streamingplatforms en soms fysiek op cassette of cd en vaak op spontane, grenzeloze en avontuurlijke wijze. Daarop bieden ze nu ook ruimte voor net Amsterdamse noiseduo Glice, dat ook een langzame start kende, maar inmiddels ook al diverse releases heeft uitgebracht op onder meer Narrominded en in eigen beheer. De groep bestaat uit Ruben Braeken van onder meer Katadreuffe en Apneu en Melle Kromhout, die solo nog wel eens van zich laat horen en ooit speelde in Fata ‘el Moustache’ Morgana. Vanwege bepaalde mediumconflicten heb ik niet alles van deze heren gehoord, maar zijn ze al wel een paar keer hier langsgekomen.
Nu ook weer met hun nieuwe album ENVOI; op cd, een schitterend medium als je het mij vraagt en passend in een handschoenenvak bovendien. Veel liever stop je de schijf in cd-speler, want ze hebben 5 tracks gemaakt of eerder vastgelegd, van samen ruim 41 minuten lang. Het is allemaal zonder overdubs opgenomen gedurende een concertreeks die ze deelden met Hackedepicciotto, ofwel Alexander Hacke van onder meer de Einstürzende Neubauten en diens tweede vrouw Danielle de Picciotto. Die eerst genoemde heeft overigens ook al eens een album van Glice geproduceerd. Dan is die connectie ook weer helder. Glice heeft hier de rauwe live energie prachtig weten te vangen en ze weten je dan ook van het begin tot het eind in de houdgreep te nemen; wat een fascinerende diepgravende, gelaagde klanken! Het is een mix van white noise, vervormde stemmen, melodische scherven, drones, industrial elementen en jagende, gruizige en rammelende analoge synthesizers. Het album wordt ook prachtig opgebouwd naar de twee totaal overrompelende slotstukken “The Sleeper Pt. 1” en “Pt.2”. Ze noemen zich ook niet voor niks de “noise-mentallisten”. Het is echt voer voor liefhebbers van onder meer Lasse Marhaug, Merzbow, K.K. Null, Aube, Caspar Brötzmann Massaker, Band Of Pain, CM von Hausswolf, Bruce Gilbert en Maeror Tri. Volgens mij noemde ik hun vorige album al hun magnum opus, maar daar gaan ze toch weer net overheen hier. Sonitus ultimus!