NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Bazip Zeehok – Hoestmetje (cd, Tractor Notown / Konkurrent)
Voor het muzikale pad dat G.W. Sok (alias van Jos Kley) bewandelt, kan je enkel een diepe buiging maken. Om na 30 jaar de legendarische band The Ex in 2009 te verlaten om andere dromen na te jagen, is net zo gedurfd als begrijpelijk. Het heeft hem dan ook vele nieuwe werelden opgeleverd, zowel in de muziek als in andere kunstuitingen. De zanger, schrijver, poëet en grafisch vormgever duikt in allerlei nieuwe, interessante projecten op als Cannibales & Vahinés, King Champion Sounds, The And, Surplus 1980 Collectiv Ensembl With G.W. Sok, Coddiwomple , OMA en L&S. Verder is hij onder meer te gast bij L’Étrangleuse, Oiseaux-Tempête, Zoikle, Two Pin Din, Chapi Chapo & Les Petites Musiques De Pluie, Detective Instinct, Action Beat, The Bent Moustache, Year Of Birds, Gran Kino, FiliaMotSa en meer. Een verbreding van zijn toch al imponerende carrière, die al ruim 45 jaar onderweg is. In 2023 kwam daar het project Bazip Zeehonk bij, waarvan het debuut In De Sloop Der Tijd toen ook verscheen. Het is een samenwerkingsverband met Lukas Simonis en Gert-Jan Prins. Daarmee is er een uiterst innovatief en veelzijdig trio geboren.
Gitarist Lukas Simonis houdt en hield er de groepen: Dull Schicksal, Trespasser W, Aa Kismet (met Bob Drake), Vril (met Bob Drake & Chris Cutler), Coolhaven, Morzelpronk (met Dolf Planteijdt) en nog legio andere projecten op na. Ook onder zijn eigen naam laat hij zich niet onbetuigd. Daarnaast brengt hij ook met Pierre Bastien, Han Buhrs, Michel Banabila, Takayuki Kawabata, Roel Meelkop. Radboud Mens, Candlesnuffer, Rutger Zuydervelt, Martijn Comes. Hij is ook al meer dan 40 jaar onderweg met uiteenlopende creatieve muziek. Percussionist en improvisator Gert-Jan Prins is ook al sinds 1984 bezig met een gevarieerd palet aan muziek. Eerst met de experimentele groep Gorgonzola Legs en erna tevens met E-Rax, Analecta, MIMEO, The Vacuum Boys, L’Oops, Het Kabinet en meer. Daarbij werkt hij onder meer samen met Christian Fennesz, Cor Fuhler, Phil Durrant. Luc Houtkamp, Anla Courtis, Fred Van Hove, Misha Mengelberg, Mats Gustafsson en ga zo maar door. Kortom, Bazip Zeehonk, vermoedelijk vernoemd naar het boek De Avonturen Van Bazip Zeehok (1969) van de Dordtse schrijver/dichter C. Buddingh, is een supertrio.
Dat blijkt ook wel weer uit hun tweede album Hoestmetje, waarop ze in een dikke drie kwartier 13 nieuwe nummers presenteren. Meer dan ooit lijkt improvisatie en poëzie voorop te staan. Geen nummers met kop of staart, maar schurende, bonkende en organisch, dikwijls kronkelend voortbewegende stukken. Het zijn veeleer sculpturen van geluid en woord dan muzikale composities. De vocale, veelal abstracte Nederlandstalige input van Sok houdt het midden tussen zang en spoken word. Dat weten de andere twee fraai te omlijsten met intrigerende improvisaties en experimenten; of wellicht is het omgekeerd. Hoe dan vormen ze hier weer een hecht en vervlecht geheel, dat je op de punt van je stoel laat zitten tot het einde. Je kan eindeloos dwalen door de woorden en zwemmen door de muziek, waar je steeds weer iets anders opduikt en oppikt. Ik kan referenties aandragen als Captain Beefheart, The Ex, Primus, William Hooker met Lee Ranaldo, Rake, Sonic Youth, Birthday Party en Lucebert, maar eigenlijk laat deze muziek zich nooit echt vangen. Het is vrij, onbevangen en grenzeloos. Echt een subliem album van de buitencategorie. Het ga je goed!