NNM is een serie waarin we nieuwe muziek van Nederlandse artiesten bespreken.
Ard Bit – Field Recordings: 07 Iceland (cd, Ard Bit)
Er bestaan in feite twee muzikale werelden als het om de Rotterdamse componist, geluidskunstenaar en veldopname muzikant Ard Janssen gaat, hetgeen al een beetje weggegeven wordt in mijn omschrijving. Inderdaad is er de muzikant, die studioalbums maakt in de experimentele elektronische hoek, dikwijls IDM, waarvan onlangs nog het prachtalbum Juxtaposed is verschenen en ooit de klassieker Spanon (2009). Daarnaast ook pas Mara Silen uitgebracht, zijn tweede album met Radboud Mens. De andere wereld van Ard Bit bestaat sinds 2021 uit de zogeheten Field Recordings, waarin hij vlechtwerken maakt van natuurlijke landschappen en menselijke aanwezigheid uit verschillende landen of gebieden met abstract en minimalistisch elektronische sounds, die gedreven wordt door nieuwsgierigheid en verkenning van geluidsvelden. Dit levert telkens weer nieuwe, verrassende werken op, waarvan inmiddels -deels fysiek deels digitaal- de delen Sri Lanka”, “Nolay”, “Poland”, “Balkans”, “Bohemians” en “Vietnam” zijn verschenen.
Nu is er een zevende deel, te weten Field Recordings: 07 Iceland. Hoewel het zoals altijd op verschillende locaties is opgenomen heeft Ard hier meer een langzaam evoluerend klanklandschap gecreëerd en zijn het minder afzonderlijke tracks; meer als een film. Een laag, aanhoudend gerommel van de aarde loopt door het hele stuk en vormt een verschuivende ondergrond waarop andere klanklandschappen verschijnen en weer verdwijnen. Ook smeltwater, wind, vogels, zee, beweging en de later toegevoegde elektronica zijn te horen en maken het tot één geheel, dat echt tot leven lijkt te komen. Voor de detaillisten onder ons, de opnames zijn gemaakt in Landmannalaugar, Hverir, Dettifoss, Hverfjall, Westfjorden, Staður, Patreksfjörður Ísafjörður Bolungarvík en Grindavík. Het heeft 8 stukken van samen ruim een uur opgeleverd, waarbij je als vanzelf wordt meegevoerd op een biologerende trip. Het doet me soms ook aan de minimal music van Philip Glass denken en dan met name Koyaanisqatsi, Powaqqatsi en Naqoyqatsi, zij het dat de muziek wel anders is. Het is een prachtig en onderscheidend album geworden, dat weer een geweldig nieuwe hoofdstuk aan deze serie toevoegt..