Door de hitte zijn er wat releases verdampt, maar hier toch nog een lijstje uit het:
SCHADUWKABINET
Ik luisterde naar: Brigan feat. Torgeir Vassvik, Fir Cone Children, Hans Hjelm en Tammela 33100.
Jan Willem
Brigan feat. Torgeir Vassvik – Voci Di Mare E Di Vento (cd, Liburia Records / Xango Music Distribution)
Brigan is een band uit het Zuiden van Italië met een brede interesse voor traditionele muziek, waaronder ook de Keltische. Hiermee hebben ze al diverse spraakmakende album afgeleverd. Op hun vijfde album Voci Di Mare E Di Vento, ofwel “stemmen van de zee en wind”, werken ze samen met de Noorse Sami muzikant Torgeir Vassvik. De Sami (of Samen) wonen in het noordelijke deel van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland en staan bekend om hun nomadische bestaan. Qua zang is de woordeloze joik of joiku een waar fenomeen; zonder traditionele songteksten wordt een verhaal, persoon of landschap bezongen. Dat incorporeren ze hier in hun muziek, die verder ook uit spoken word, Keltische en Nordic muziek bestaat, al dan niet verder ingekleurd met elektronica. De groep bestaat hier uit Francesco Di Cristofaro (verteller, dubbele fluit, lage fluit, mandoline, punteiro, bouzouki), Andrea Laudante (verteller, zang, elektronica, gitaar, percussie) en Ramon Rodriguez Gomez (pandero cudrado, pandereta, shamanic drum, kanjira, mortieren, effecten). Naast zang draagt Vassvik nog bij op gitaar, mondharp en drum. Het is in het hoge noorden van Noorwegen opgenomen en bestaat deels uit toevallige vondsten en deels uit gecomponeerde stukken. Zo hoor je naast de muziek eveneens omgevingsgeluiden. De organische muziek lijkt soms zo uit de natuur voort te zijn gekomen en er tegelijk een soundtrack voor te zijn. Het is afwisselend, biologerend en van een bijzondere pracht.
Fir Cone Children – Vs. The Real World (cd, Blackjack Illuminist Records)
Laat namen van bands of songtitels gerust over aan de Duitse muzikant Alexander Leonard Donat, die tevens het leuke indielabel Blackjack Illuminist Records (over namen gesproken) runt. Hij grossiert naast zijn hoofdproject Vlimmer in andere, zoals Vlimmer noem ik naast de projecten Feverdreamt, Flight Recorder, Jet Pilot, ASSASSUN, Infravoids, Leonard Las Vegas en WHOLE. Maar ook Fire Cone Children, dennenappelkinderen dus, mag als één van zijn hoofdactiviteiten gezien worden. Hij heeft hier inmiddels 11 albums mee gemaakt vol gevarieerde mixen van droompop, shoegaze, post-punk, noise en indierock. Zelf noemt hij de stijl van dit project overigens “dream punk”. Daar komt nu een twaalfde bij, getiteld Vs. The Real World. Hierop lanceert hij in een kleine 33 minuten 12 nieuwe songs, die weer het midden houden tussen de genoemde stijlen, al lijkt de shoegaze gruiziger dan ooit en post-punk meer op de voorgrond dan voorheen. Dat doet hij altijd pakkende wijze en hier met een aanstekelijke punkattitude. Zoals altijd worden de songs in perfect Engels gezongen (Vlimmer is juist Duitstalig). De muziek, die veelal op hoog tempo voorbij raast, zit ook nog eens bomvol details, die de muziek echt opsieren. Denk bij dit alles aan een op hol geslagen en bovenal eigengereide mix van The Cure, Cardiacs, Wire, Blur, Pale Saints en Ramones. Geweldige muziek uit de echte wereld (van badminton?).
Hans Hjelm – The Night Electronic (cd, Kungens Ljud & Bild / Creative Eclipse PR)
De Zweedse gitarist en tegenwoordig ook toetsenist Harm Hjelm heeft al een rijk muzikaal verleden in de psychedelische bands Kungens Män en Automatism. Hij heeft solo inmiddels ook al twee albums uitgebracht, die instrumentaal waren. Daar komt nu The Night Electronic bij. Het album markeert een duidelijke stilistische verschuiving van zijn eerdere instrumentale werk naar een vocaal gedreven, elektronisch georiënteerd geluid. Het zijn in feite herbewerkingen geworden van stukken van zijn voorgaande twee albums Factory Reset (2021) en Into The Night (2024). De vocale partijen worden daarbij ingevuld door Hildur Ottilia en Viktor Westerlund, die dat met verve doen. De nieuwe, meer elektronische inkleuring gebeurt door Hjelm zelf. Het is alsof de muziek eindelijk de stem en adem krijgt, die hij zocht. Het zorgt voor een dromerig en contemplatief geheel, waarbij hij diverse genres doorkruist, van droompop en synthpop tot psychedelica, shoegaze, space en prog rock. Het is allemaal vervult van een mooie melancholie, die de muziek diepgang geven. Een geweldig album, dat tevens veelbelovend is voor de toekomst.
Tammela 33100 – Tammela Yöllä (cd, Eclipse Music / Xango Music Distribution)
Tammela 33100 is een zeskoppig Fins collectief uit Tammela (Tampere), dat al sinds 2013 albums naar buiten brengt. Ze brengen doorgaans lassen van folk met rock, hetgeen al drie sterke albums heeft opgeleverd. Op hun nieuwe album Tammela Yöllä, dat vorig jaar daar en dit jaar hier te verkrijgen is, gooien ze het roer een beetje om. Ze brengen hier een stemmig eerbetoon aan hun woonplaats. De titel betekent dan ook “Tammela ’s nachts”. Ze lengen hun folk nu meer aan met uiterst melancholische pop, waarbij ze fraaie harmonieuze zang en melodieën laten horen. De songs zitten vol nachtelijke nostalgie, die zich als een film aan je voorbij trekt. Het heeft hier in samen zo’n 36 minuten 9 prachtig meeslepende songs opgeleverd, die zich allen diep onder de huid weten te nestelen en persoonlijk invoelbaar zijn.