En nu van je bangaranga naar een lijstje uit het:
SCHADUWKABINET
Ik luisterde naar: BLKE, Curtain en Films.
Jan Willem
BLKE – BLKE (cd, Tonzonen Records / Creative Eclipse PR)
Toen het Berlijnse BLKE in 2025 hun epee Living Without Expectations het licht liet zien, was duidelijk dat het een groep met een veelbelovend geluid was. Ze wisten namelijk op pakkende en afwisselende wijze krautrock, noise, shoegaze en psychedelische muziek aaneen te rijgen. Dat dit geen toevalstreffer was blijkt nu wel uit hun gelijknamige album. De groep bestaat hier uit Jakob Buraczewski (gitaar, zang), Steffen Kahles (gitaar, synthesizer), Alex Kozmidi (bas) en (geen grap) Michael Drummer (drums, percussie). In 9 tracks van samen ruim 36 minuten brengen ze weer een mix van de genoemde stijlen, zij het dat genregrenzen hier soms vervagen en samensmelten en het allemaal net een fractie donkerder en dreigender is dan voorheen. Heerlijk gruizige songs, die je meesleuren in een mysterieuze wereld. Daarbij moet je denken aan een mix van A Place To Bury Strangers, Thee Hypnotics, Motorpsycho, My Bloody Valentine, Ringo Deathstarr en The Jesus And Mary Chain. Daarmee lossen ze de belofte in en zetten ze zichzelf stevig op de kaart.
Curtain – Spiral (cd, Manic Depression)
Tegenwoordig wemelt het weer van de bands die de goede new wave, post-punk en gothic van weleer nieuw leven inblazen. Veelal heel verdienstelijk, maar soms ook niet heel veel nieuws onder de zon. Sommige springen er door hun eigengereide aanpak wel echt uit. Relatief nieuw in het deze genres, maar inmiddels al ruim 20 jaar onderweg is het Franse Curtain. Dat hoor je ook wel aan de diepgang van de muziek. De groep rond Emmanuel Burget (zang, gitaren en keyboards, teksten) kent wat wisselingen in de line-up maar bestaat tegenwoordig verder uit François Peronet (bas, keyboards) en Céline Rolland (keyboards, teksten, zang). Op hun zevende wapenfeit Spiral cirkelen ze weer op smaakvolle wijze door de bovenstaande genres in combinatie met shoegaze. Je hebt veel aangrijpingspunten als The Cure, Clan Of Xymox, Slowdive, New Order, Chameleons en Interpol, maar dan wel op een eigen en caleidoscopische manier ingekleurd. Ook de afwisselende Engelse en Franse zang pakken goed uit. Echt heerlijk voer voor elke melancholicus.
Films – Maze Sleeper (cd Ricco Label)
Het Japanse Ricco label is hofleverancier als het gaat om de betere neoklassiek, filmmuziek en postrock, waarvan Anoice een uitstekend voorbeeld is. Deze groep kent ook vele zijprojecten, zoals Films, dat geleid wordt door Takahiro Kido (Cru, RiLF, Mokyow) en Yuki Murata (The Frozen Faults, Cru, Ryuichi Sakamoto). Ze brengen veelal een mengelmoes van neoklassiek gelardeerd met elektronica, waarbij de overige Anoice leden dikwijls aanschuiven. Zo ook op hun vijfde album Maze Sleeper., waarop Kido (zang, orgel, synthesizer, klokkenspel, harp, marimba, bas) en Murata (zang, piano, synthesizer, celesta, fluit, percussie), worden hier vergezeld door Tadashi Yoshikawa (drums, percussie). Hun muziek is weer uiterst filmisch en tot de verbeelding sprekend hier. Door de ongeremde, hoge stemmen van Films als een van de instrumentale elementen te gebruiken, krijgt hun vluchtige en prachtige geluid, dat symbool staat voor hun originaliteit, een nog mystieker en dromiger karakter. De composities doorkruizen pianomuziek, neoklassiek, ambient, post-rock en elektronische uitstapjes vol ingetogen beats. Daarbij moet je het zoeken tussen Anoice, múm, Sigur Rós, Max Richter, Hauschka en Mono. Het geheel is, zoals vaker, gestoken in een prachtige 15×15 cm hoes, wat het al helemaal tot een totaalkunstwerk maakt.