Ook een minderheidsfractie hier, maar geen steun nodig voor het lijstje uit het:

SCHADUWKABINET

Ik luisterde naar: Canzoniere Grecanico Salentino, Dorr, Raül Refree & Maria Mazzotta en David Shea.

 

---

 

Jan Willem

Canzoniere Grecanico Salentino – Il Mito (cd, Ponderosa Music / Xango Music Distribution)
Canzoniere Grecanico Salentino is een invloedrijke groep, die al zo’n 50 jaar lang opereert vanuit de laars van Italië. Ze brengen altijd een heerlijke blend aan folkstijlen naar buiten. De samenstelling van de groep varieert nogal door de jaren heen en staat tegenwoordig onder leiding van Mauro Durante (zang, viool, tamburello), die samen met zes muzikanten op blokfluit, klarinet, bas, zang, bouzouki, gitaar, diatonische accordeon, tamburello en castagnetten hem begeleiden. Tevens zijn er gasten op zang en piano, waarbij die laatste door niemand minder dan Ludovico Einaudi ingekleurd wordt op een cover van zijn eigen track “Taranta”. Ze brengen een wereldse mix van Balkan muziek, Italiaanse folk, klezmer, dark folk en cabaret noir. Daarmee zitten ze op uiterst interessante wijze ergens tussen Mostar Sevdah Reunion, Boris Kovač, A Filetta, Nuova Compagnia Di Canto Popolare, Elena Ledda en Daniele Sepe. Hoewel de titel van het album “de mythe” betekent, is deze muziek echt werkelijkheid en veelzijdig en betoverend mooi.

 

Dorr – Between The Lights (cd, John Dorr)
Mijn eerste kennismaking met de muziek van de meestal in Frankrijk woonachtige gitarist, zanger en componist John Dorr is met zijn groep Stems. Deze groep neemt sinds 2011 een volslagen eigen plek in de post-rock in, door neoklassieke en filmische elementen te incorporeren in hun totaalsound. Ze laten zich onder meer inspireren door Arvo Pärt, A Silver Mt Zion, Stravinsky, Mogwai, Sigur Ros, Björk, Jeff Buckley, Coco Rosie, Tool, Nina Simone, Anthony And The Johnsons, Velvet Underground, Godspeed! You Black Emporer, Arcade Fire en Nick Drake. Toch weten ze dat allemaal met een eigen smoel te brengen. Nadat de groep uiteenging in 2019 gaat Dorr verder met het maken van muziek, dat tegen het bovengenoemde aan blijft leunen, zij het dikwijls met een meer experimentele aanpak. Dat levert diverse sterke albums op. Nu is hij terug met Between The Lights, wat de prijswinnende soundtrack is voor de gelijknamige film van Michael Groom. In 12 stukken laat Dorr zijn eigenzinnige visie los op het maken van filmmuziek en dat doet hij met verve. Natuurlijk hoor je wel dat het voor een film geschikt is, maar het staat ook zonder beeld huizenhoog overeind. Het is eigenzinnige post-rock met neoklassieke, experimentele en minimal music elementen. Fraai is ook hoe hij er engelachtige vocalen soms doorheen mixt. Het klinkt als een verstilde kruisbestuiving van Mogwai, Pascal Comelade en Godspeed You! Black Emperor. Absoluut hoogtepunt vormt het ruim 9 minuten durende, elfde track “Gabriel’s Message (Foreboding)”, maar ook de rest is wonderschoon en bouwt daar mooi naartoe, om in de slottrack erna tot explosie te komen. Het is een gevarieerd en meeslepend prachtalbum geworden.

 

Raül Refree & Maria Mazzotta – San Paolo Di Galatina (cd, Galileo Music / Xango Music Distribution)
De Spaanse producer en muzikant Raül Refree of kortweg Refree, die eigenlijk Raül Fernandez Miró heet, is een muzikale duizendpoot en komt vanaf 2002 telkens met afwisselende en spraakmakende albums aanzetten. Daarnaast zijn ook de artiesten waarmee hij samenwerkt en projecten waarin hij participeert interessant. Zo staat hij enkele jaren geleden aan de frontlinie van de zogeheten “new flamenco movement”, waarmee hij artiesten als Silvia Pérez Cruz en Rosalía lanceerde. Verder heeft hij samengewerkt met Richard Youngs, Lee Ranaldo, Rodrigo Cuevas en met zangeres Lina in het fantastische project Lina_Raül Refree. Op San Paolo Di Galatina werkt hij samen met de Italiaanse zangeres Maria Mazzotta, die naast soloalbums tevens van zich liet horen in de hierboven genoemde groep Canzoniere Grecanico Salentino. Overigens staat de put uit het plaatsje genoemd in de titel van het album volgens de overlevering -gezegend door Paulus- bekend om de genezende kracht na beten van de tarantula. Het maakt deel uit van de rijke, religieuze en culturele geschiedenis van het stadje. Op de cd schijf vind je dan ook een afbeelding van een vogelspin. Hoe dan ook maken deze twee een fraaie fusie van Italiaanse folk, Sefardische muziek, fado en lichte experimenten en subtiele elektronica. Het blijkt een wonderschone, emotioneel geladen en ragfijne combinatie.

 

David Shea – Meditations (cd, Room40)
De in Australië woonachtige Amerikaanse componist David Shea is uiterst veelzijdig in zijn output. Van de gedreven, soms chaotische sample-artiest tot de meer bezinnende muzikale Boeddhist, waarmee hij varieert van avant-garde en ambient tot folk en middeleeuwse muziek. Hij is zeer belezen en raakte ooit gefascineerd door artiesten als Boulez, Stockhausen, Cage, Ligeti, Ferrari, Feldman, Xenakis en Scelsi en later ook wereldreizen, het Boeddhisme, mediteren en de zijderoute. De laatste releases zitten meer op het rustige spoor, waarmee hij eveneens iedere keer weet te verrassen. Zijn nieuwe albumtitel Meditations verraadt ook al enigszins de koers van de muziek. Het is een verzameling van 8 werken gebaseerd op de ervaring van meditatie; muziek die zowel geschikt is voor meditatie als de realiteit van een dagelijks leven weerspiegelt. In zekere zin borduurt hij hier verder op het album Rituals (2014). Net als het leven gaat het met pieken en dalen en dissonantie en consonantie, waarbij subtiele zaken het grote verschil maken; ten minste als je er oog voor hebt. De muziek staat dichtbij zijn meditatieoefeningen, maar dat wil niet zeggen dat als je daar niks mee hebt, je er niets uit kunt halen. Shea (elektromagnetische piano, piano, zang, gesproken tekst, kristallen klankschalen, akoestische gitaren) werkt hier samen met Zheng-Ting Wang (sheng), Holly Dunn (elektrische gitaar), Hamish Larkman (sampling, ruimtelijke geluiden), Gully Thompson (klankschalen, vibrafoon), Steve Magnusson (gitaar,ebows), Pat Telfer (vibrafoon) en Dylan Foley (keltische tekst, gesproken tekst). In een dik uur tijd weet hij je helemaal uit de realiteit te nemen, om je er vervolgens wel op bezinnende wijze mee te confronteren. Het is een eigengereide hybride van ambient, neoklassiek, minimal music, experimentele en avant-gardistische muziek. Hierbij kan je deze enerzijds gebruiken om te mediteren, maar anderzijds ook ok gewoonweg intens te genieten. Het is een biologerend prachtalbum geworden.

Comments

comments