Nog maar een mager één-tweetje in het lijstje uit het:
SCHADUWKABINET
Ik luisterde naar: PVA en Shaking Hand.
Jan Willem
PVA – No More Like This (cd, It’s All For Fun / Konkurrent)
PVA is zo’n band met een lekkere bravoure en, tegendraadse aanpak en toch ook één met smaak en voor een breed publiek toegankelijk. Na hun debuut komen ze nu terug met No More Like This. Hierop combineren ze op eigengereide wijze r&b, post-punk, trip-hop, droompop, techno en zelfs neoklassiek. Maar eigenlijk weten ze vooral grenzen te vervagen en er hun eigen invulling aan alles te geven. De muziek is sexy en uitdagend, maar tegelijkertijd ook diepgravend en intens. Je hebt nergens het idee dat er zo maar geluiden gedropt worden. De bitterzoete zang zorgt ook dat je echt tot het einde aan je luidsprekers gekluisterd blijft. Daarbij moet (ja moet!) je denken aan een kruisbestuiving van The XX, Peaches, PJ Harvey, The Knife, Massive Attack, Dry Cleaning, Cibo Matto, Chicks On Speed en Bilie Eilish. Het is een heerlijk verleidelijk album geworden. Echt wel more like this.
Shaking Hand – Shaking Hand (cd, Melodic / Konkurrent)
Soms heb je van die bands, die je geografisch niet helemaal kunt plaatsen. Neem nu het Britse, uit Manchester afkomstige Shaking Hand. Op hun gelijknamige debuut wordt je toch al snel richting de VS geduwd en zeker de Louisville-sound is aanwezig, al zijn er ook wel Britse accenten te ontdekken. De groep bestaat uit de broers George Hunter (zang, gitaar) en Freddie Hunter (drums) plus Ellis Hodgkiss (bas). Op hun album leveren ze een landerige mix van post-rock, alternatieve rock, stoner, emo en een toefje noise. De rustieke songs worden op bedachtzame wijze uitgerold en de 7 nummers duren dan samen ook zo’n 42 minuten. Ze weten fraaie spanningsbogen te creëren, die nooit echt tot een uitbarsting leiden. Het is ergens gortdroog en toch ook weer uitdagend en intens. Ze overladen het geheel dan ook met een prettige melancholie, waarbij de fijne riffs en kleine zijuitstapjes hun doel niet missen. Om een beetje een idee te krijgen moet je denken aan een mix van Rodan, The Blue Aeroplanes, Slint, Sonic Youth, Pavement en June Of 44. Het is hoe dan ook een ijzersterke eersteling geworden, die velen zullen aanspreken.

Shaking Hand is inderdaad een zeer fijne plaat, doet mij vooral denken aan het betere, oudere werk van Pinback.